Zaloguj
Reklama

Czy moje dziecko ma autyzm?

Informacja prasowa

Autor/autorzy opracowania:

Kategorie ICD:


Czy moje dziecko ma autyzm?
Fot. panthermedia
(0)

Twoje dziecko ma trudności z mową, kontaktami z otoczeniem i okazywaniem uczuć? To mogą być objawy autyzmu – zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego. Dowiedz się, jakie jeszcze symptomy mogą wskazywać na autyzm oraz jak się go diagnozuje i leczy.

Reklama

Autyzm – świadczy o nieprawidłowo działającym układzie nerwowym

Autyzm jest zaburzeniem neurologicznym spowodowanym nieprawidłową pracą mózgu. Bodźce płynące z otoczenia (dźwiękowe, wzrokowe, dotykowe) nie są przez dziecko autystyczne poprawnie odbierane. Pojawiają się problemy z okazywaniem emocji i budowaniem więzi z otoczeniem. Słowa, gesty, wyraz twarzy czy postawa ciała dla dziecka dotkniętego autyzmem nie są spójnym, zrozumiałym komunikatem, a zbiorem odrębnych elementów – tak właśnie dziecko autystyczne postrzega świat

Co ciekawe, zaburzenia ze spektrum autyzmu 4-krotnie częściej pojawiają się u chłopców niż u dziewczynek.

Pierwsze objawy autyzmu mogą być widoczne już u niemowlęcia

O autyzmie może świadczyć brak gaworzenia, brak reakcji na hałasy czy unikanie kontaktu wzrokowego albo nieustanne wpatrywanie się w jeden punkt. Dzieci autystyczne często nie absorbują też otoczenia, są ciche i spokojne. Zwykle tłumaczymy to temperamentem dziecka, w rzeczywistości takie zachowanie może być właśnie objawem autyzmu.

Objawy autyzmu najczęściej ujawniają się do 3. roku życia

Naszą uwagę powinny zwrócić przede wszystkim powtarzalne zachowania dziecka, unikanie kontaktu z rówieśnikami, a nawet najbliższymi członkami rodziny oraz nieakceptowanie zmian w otoczeniu. Warto też przyjrzeć się temu, jak dziecko reaguje na uśmiech. Czy go odwzajemnia, czy nie. Dzieci autystyczne często tego nie robią, rzadko też wykorzystują mimikę twarzy do wyrażania stanów emocjonalnych.

Reakcje dziecka z autyzmem mogą być ponadto zupełnie nieadekwatne do sytuacji. Maluch może z niewiadomego powodu dostać ataku śmiechu albo nagle stać się agresywny. Inaczej niż rówieśnicy będzie również bawił się zabawkami jakby niezgodnie z ich przeznaczeniem. I tak np. zamiast jeździć autkami po podłodze może układać je w rządki albo według wielkości, od najmniejszego do największego.

Przyczyny autyzmu – przeważają czynniki genetyczne

Dokładne przyczyny autyzmu nadal pozostają dla nas tajemnicą. Zasadniczą rolę w rozwoju tego typu zaburzeń przypisuje się jednak czynnikom genetycznym i środowiskowym. 10-30% dzieci dotkniętych autyzmem posiada mutacje genetyczne prowadzące do choroby. Ponadto, jeśli autyzm zdiagnozowano już u jednego dziecka, to istnieje ok. 20% ryzyko, że wystąpi on również u kolejnego. W przypadku bliźniąt jednojajowych ryzyko to może wynosić nawet 36%-95%.

fot. panthermedia


Objawy przypominające autyzm często występują również w przebiegu genetycznie uwarunkowanych chorób metabolicznych (np. fenyloketonurii). Dlatego przy wszelkich zaburzeniach rozwoju warto wziąć je pod uwagę.

Diagnostyka zaburzeń autystycznych jest wieloetapowym procesem

Podstawą diagnostyki jest przede wszystkim wywiad z rodzicami oraz obserwacja dziecka – jego zachowania, sposobu zabawy, tego, w jaki sposób kontaktuje się z otoczeniem (czy brak mowy rekompensuje inną formą komunikacji, np. gestem itp.). W badaniu dziecka powinno uczestniczyć kilku specjalistów, w tym psycholog, neurolog i psychiatra. Swój udział w diagnozowaniu autyzmu u dziecka powinien mieć też oczywiście genetyk, który dobierze odpowiednie badanie DNA, a potem na podstawie wyniku oceni ryzyko wystąpienia choroby u pozostałych członków rodziny. Jeśli u dziecka podejrzewa się chorobę metaboliczną, najlepiej sięgnąć po kompleksowe testy genetyczne badające dziecko od razu na obecność kilkudziesięciu wad metabolizmu, co znacznie skróci diagnostykę. Tego typu badania są już dostępne także w Polsce.

Autyzm – im szybciej rozpoznany, tym większa szansa na lepszy rozwój

Autyzmu nie da się do końca wyleczyć (choć zdarzają się dzieci, którym dzięki wczesnej diagnostyce udaje się wyjść z choroby). Jednak za sprawą odpowiednio ukierunkowanej terapii można poprawić funkcjonowanie dziecka. Taka terapia przybiera różne formy w zależności od potrzeb i możliwości malucha – od wizyt u psychologa czy logopedy, poprzez trening komunikacji, zajęcia plastyczne, muzyczne, a skończywszy na dogoterapii.

Reklama
(0)
Komentarze