
Objawy ChAD trwające całe życie i typ II tego schorzenia szczególnie sprzyjają wystąpieniu zaburzeń umysłowych u dzieci.
Od pewnego czasu wiadomo było, że dzieci osób chorych na zaburzenia afektywne dwubiegunowe obarczone są podwyższonym ryzykiem problemów ze zdrowiem psychicznym. J. Castro-Fornieles z Uniwersytetu w Barcelonie i współpracownicy przeprowadzili niedawno badania z udziałem takich pacjentów.
Co drugie dziecko osoby z chorobą afektywną dwubiegunową miało co najmniej jedną nieprawidłowość należącą do pierwszej osi klasyfikacji zaburzeń psychicznych DSM-IV (m.in. poważne schorzenia umysłowe, trudności w uczeniu się, nadużywanie substancji psychoaktywnych). Ryzyko pojawienia się takich problemów było szczególnie duże w przypadku potomstwa ludzi doświadczających objawów ChAD w ciągu całego życia oraz tych, którzy mieli typ II tego schorzenia (symptomy depresji i hipomanii trwające do trzech tygodni).
Naukowcy z grupy Castro-Fornielesa poddali również badaniom dzieci osób chorych na schizofrenię. W przypadku takich pacjentów szczególnie podwyższone było ryzyko tzw. zaburzeń eksternalizacyjnych, takich jak np. ADHD.
Od pewnego czasu wiadomo było, że dzieci osób chorych na zaburzenia afektywne dwubiegunowe obarczone są podwyższonym ryzykiem problemów ze zdrowiem psychicznym. J. Castro-Fornieles z Uniwersytetu w Barcelonie i współpracownicy przeprowadzili niedawno badania z udziałem takich pacjentów.
Co drugie dziecko osoby z chorobą afektywną dwubiegunową miało co najmniej jedną nieprawidłowość należącą do pierwszej osi klasyfikacji zaburzeń psychicznych DSM-IV (m.in. poważne schorzenia umysłowe, trudności w uczeniu się, nadużywanie substancji psychoaktywnych). Ryzyko pojawienia się takich problemów było szczególnie duże w przypadku potomstwa ludzi doświadczających objawów ChAD w ciągu całego życia oraz tych, którzy mieli typ II tego schorzenia (symptomy depresji i hipomanii trwające do trzech tygodni).
Naukowcy z grupy Castro-Fornielesa poddali również badaniom dzieci osób chorych na schizofrenię. W przypadku takich pacjentów szczególnie podwyższone było ryzyko tzw. zaburzeń eksternalizacyjnych, takich jak np. ADHD.
Autor opracowania: Piotr Malik
Źródło tekstu: Centro de Investigación Biomédica en Red de Salud Mental (CIBERSAM), Madrid
Adres www źródła: www.cibersam.es/cibersam_en











