W ciągu ostatnich kilku lat pojawiło się na rynku wiele nowych analogów insuliny, jak również wiele nowych doustnych leków przeciwcukrzycowych. Analogi insuliny (zarówno te szybko działające jak i długo-działające) mogą stanowić nową opcję leczenia dla kobiet z cukrzycą przyjmujących insulinę głównie dzięki ulepszonej kontroli potwierdzonej w badaniach klinicznych w grupach kobiet nieciężarnych.

Insulina lispro jest jedynym analogiem insulinowym systematycznie badanym w grupie kobiet ciężarnych. Na chwilę obecną większość wyników badań wskazuje, iż insulina lispro nie przechodzi przez łożysko i nie wykazuje niekorzystnego wpływu na płód czy też matkę w okresie ciąży. W przypadkach kobiet z cukrzycą ciążową (GDM) oraz cukrzycą typu 2 gdzie występuje insulinooporność i względnie obniżone wydzielanie insuliny leczenie doustnymi środkami hipoglikemizującymi jest pewnego rodzaju wyzwaniem.

W większości badań retrospektywnych oraz opublikowanych wyników badań klinicznych nie zdołano wykazać istnienia podwyższonego ryzyka noworodkowej hipoglikemii i innej noworodkowej chorobowości związanej ze stosowaniem gliburydu i metforminy. Do chwili obecnej przeprowadzono tylko jedno kontrolowane badanie z randomizacją gdzie analizowano zastosowanie gliburydu. Otrzymane wyniki wykazały bezpieczeństwo i skuteczność stosowania tego leku w terapii cukrzycy ciążowej. Istnieje zapotrzebowanie na bardziej szczegółowe badania dotyczące bezpieczeństwa stosowania i dostępności doustnych leków u kobiet ciężarnych z cukrzycą typu 2.