U wielu osób chorych na cukrzycę występuje depresja. Z tego powodu tacy pacjenci mniej dokładnie stosują się do wskazań lekarza i obciążeni są podwyższonym ryzykiem wystąpienia innych schorzeń i przedwczesnego zgonu. Hillary Bogner i współpracownicy z Uniwersytetu Pensylwanii w Filadelfii (USA) poddali niedawno badaniom ponad stu pacjentów przyjmujących leki przeciwko cukrzycy typu drugiego i depresji przepisywane przez lekarzy rodzinnych lub internistów.

Jak podano w styczniowo-lutowym numerze czasopisma „Annals of Family Medicine”, chorzy losowo przypisani do grupy korzystającej ze zintegrowanej opieki medycznej zakładającej ich intensywną edukację i nadzór nad stosowaniem się do zaleceń lekarza i stanem zdrowia okazali się częściej charakteryzować poziomami hemoglobiny glikowanej HbA1c niższymi niż 7 procent. Wyniki te świadczą o bardziej skutecznym leczeniu cukrzycy w tej grupie pacjentów. U takich chorych nasilenie depresji również było mniejsze niż u tych, którzy korzystali ze standardowej opieki medycznej.