Wiele towarzystw naukowych dopuszcza spożycie owsa przez pacjentów z celiakią. Przykładem może być niedawno opublikowane stanowisko The Canadian Celiac Association (Kanada), które mówi, że u dorosłych z celiakią bezpieczne jest spożycie do 70 g owsa dziennie (do ½ - ¾ szklanki).
Przez wiele lat owies był uważany za zboże “glutenowe”, zakazane dla pacjentów z celiakią. Badania naukowe udowodniły, że białka zawarte w owsie należą wprawdzie do rodziny białek gliadynowych, ale nie aktywują reakcji immunologicznej typowej dla celiakii w stopniu takim jak pszenica, żyto, czy jęczmień. Z tego powodu wiele towarzystw naukowych dopuszcza spożycie owsa przez pacjentów z celiakią. Przykładem może być niedawno opublikowane stanowisko The Canadian Celiac Association (Kanada), które mówi, że u dorosłych z celiakią bezpieczne jest spożycie do 70 g owsa dziennie (do ½ - ¾ szklanki). U dzieci granica bezpieczeństwa to 25 g owsa na dobę (ok. ¼ szklanki). Podkreślono konieczność nadzoru technologicznego nad produkcją żywności z owsa, aby uniknąć zanieczyszczenia ziarnami innych zbóż.
Przez wiele lat owies był uważany za zboże “glutenowe”, zakazane dla pacjentów z celiakią. Badania naukowe udowodniły, że białka zawarte w owsie należą wprawdzie do rodziny białek gliadynowych, ale nie aktywują reakcji immunologicznej typowej dla celiakii w stopniu takim jak pszenica, żyto, czy jęczmień. Z tego powodu wiele towarzystw naukowych dopuszcza spożycie owsa przez pacjentów z celiakią. Przykładem może być niedawno opublikowane stanowisko The Canadian Celiac Association (Kanada), które mówi, że u dorosłych z celiakią bezpieczne jest spożycie do 70 g owsa dziennie (do ½ - ¾ szklanki). U dzieci granica bezpieczeństwa to 25 g owsa na dobę (ok. ¼ szklanki). Podkreślono konieczność nadzoru technologicznego nad produkcją żywności z owsa, aby uniknąć zanieczyszczenia ziarnami innych zbóż.
Autor opracowania: Dr med. Jarosław Kwiecień, specjalista pediatra, adiunkt Katedry i Kliniki Pediatrii w Zabrzu, Śląski Uniwersytet Medyczny
Źródło tekstu: Rashid M, Butzner D, Burrows V, Zarkadas M, Case S, Molloy M, Warren R, Pulido O, Switzer C.: Can J Gastroenterol. 2007 Oct;21(10):649-51.
Adres www źródła: www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17948135
