Choroba Alzheimera i otępienie naczyniopochodne należą do dwóch najczęstszych przyczyn zespołów otępiennych u ludzi w wieku podeszłym. Obydwie postaci otępienia mogą występować osobno bądź jednoczasowo. Badanie dotyczyło skuteczności i bezpieczeństwa stosowania riwastygminy u pacjentów z postacią mieszaną otępienia, czyli tzw. formą zwyrodnieniowo-naczyniową.
Badanie przeprowadzono w 19 ośrodkach leczenia otępienia, trwało ono 26 tygodni. By zminimalizować liczbę błędów, do jego oceny posłużono się tzw. skalą the Alzheimer's Disease Assessment Scale-Cognitive (ADAS-Cog). Pacjentów leczono możliwie najwyższymi dawkami leku (do 12 mg/dobę).
Po 26 tygodniach leczenia riwastygminą w dawkach od 6-12 mg/dobę u 47% pacjentów uzyskano poprawę w teście ADAS-Cog. U 25% odnotowano klinicznie istotną poprawę, tj. wzrost o co najmniej 4 punkty w skali ADAS-Cog. Działania niepożądane wystąpiły u ok. 10% pacjentów, najczęstszym wśród nich były: nudności, wymioty, biegunka i zawroty głowy.
Badanie przeprowadzono w 19 ośrodkach leczenia otępienia, trwało ono 26 tygodni. By zminimalizować liczbę błędów, do jego oceny posłużono się tzw. skalą the Alzheimer's Disease Assessment Scale-Cognitive (ADAS-Cog). Pacjentów leczono możliwie najwyższymi dawkami leku (do 12 mg/dobę).
Po 26 tygodniach leczenia riwastygminą w dawkach od 6-12 mg/dobę u 47% pacjentów uzyskano poprawę w teście ADAS-Cog. U 25% odnotowano klinicznie istotną poprawę, tj. wzrost o co najmniej 4 punkty w skali ADAS-Cog. Działania niepożądane wystąpiły u ok. 10% pacjentów, najczęstszym wśród nich były: nudności, wymioty, biegunka i zawroty głowy.
Autor opracowania: Potkin SG, Alva G, Gunay I, Koumaras B, Chen M, Mirski D.
