Zaloguj
Reklama

Autogenny potencjał regeneracyjny organizmu

Autogenny potencjał regeneracyjny organizmu
Fot. shutterstock
(0)

Ludzki organizm posiada ogromny potencjał regeneracyjny. Składa się z szeroko wyspecjalizowanych komórek, które tworzą tkanki, a następnie narządy. W sytuacji gdy dochodzi do ich uszkodzenia posiada zdolność do uruchomienia mechanizmów naprawczych. Jest zdolny do tzw. samodzielnej regeneracji m.in.: naskórka czy nabłonka jelit. Wpływa na proces gojenia się rany oraz zrastania się kości. Co jeszcze potrafi nasz organizm samodzielnie naprawić?

Reklama

Nie wiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że ludzki organizm posiada ogromny autogenny potencjał regeneracyjny. Narządy budowane są przez tkanki, a tkanki tworzą komórki. To właśnie tkanki są elementem składowym narządów oraz ich układów. Komórki odpowiedzialne za wykonywanie określanych funkcji fachowo nazywa się miąższem, natomiast ich podporę stanowi zrąb tkanki bądź narządu. Wszystkie tkanki dzieli się na: nabłonkową, łączną i podporową, nerwową oraz mięśniową. W sytuacji gdy skala  uszkodzenia znacznie przewyższa możliwości regeneracyjne organizmu, wytwarzana jest tkanka łączna. Współczesne medycyna regeneracyjna daje nadzieje pacjentom na odtworzenie uszkodzonych narządów oraz tkanek za sprawą własnych tkanek oraz komórek pacjenta (mowa tutaj o tzw. autogennych źródłach).  

W chwili obecnej szczególnych zainteresowaniem wśród badaczy są te źródła, które nie niosą ryzyka odrzucenia przez układ immunologiczny czy kontaminację z drobnoustrojami. Mowa tutaj między innymi o:

  1.  Komórkach macierzystych, które dają początek wszystkim innym tkankom. Co ważne jako jedyne mają zdolność do samoodnawiania. W chwili obecnej wyróżniamy ich następujące rodzaje: multipotentne, totipotencjalne oraz pluripotencjalne. To one przez całe nasze życie są motorem do regeneracji.
  2. Komórkach mezenchymalnych wykazują zdolność do różnicowania się w dwóch kierunkach. Mogą tworzyć komórki dla tłuszczu, kości czy chrząstki, ale także komórek wątroby, neuronów, włókien mięśniowych oraz komórek kanalików nerkowych. Bardzo często stosowane są w ortopedii w celu regeneracji ubytków chrząstki stawowej czy naderwanych ścięgien.
  3. Szpiku, gdzie stosowane są autogenne przeszczepy szpiku kostnego do krwi obwodowej. Niestety istnieje ryzyko zanieczyszczenia przeszczepów autogennych komórkami nowotworowymi, w odniesieniu do chorób nowotworowych. Od jakiegoś czasu podejmowane są próby oczyszczania tego typu preparatów. Autogenne przeszczepy krwiotwórcze stosowane są np. w uszkodzeniach układu krwiotwórczego oraz wybranych chorobach układu chłonnego.
  4. Osoczu bogatopłytkowym, a dokładnie jego komponentach, które bywają stosowane w ortopedii regeneracyjnej oraz medycynie estetycznej. Terapia ta jest jednak dość droga i nie wiele osób może sobie na nią pozwolić.

Preparaty autologiczne mają to do siebie, że nie uczulają i wykazują niewielkie ryzyko nietolerancji. Niestety ograniczeniem do terapii autogennych jest wiek pacjenta. Wykazano bowiem, że przeszczepy autogenne przyjmują się znacznie lepiej u osób młodych. Młody organizm ma bowiem większe zdolności regeneracyjne.

Reklama
(0)
Komentarze