Nieprawidłowości w budowie miednicy kostnej zaburzają prawidłowe przechodzenie główki przez kanał rodny w trakcie porodu.

Przyczynami występowania nieprawidłowej miednicy mogą być:

• zmiany krzywicze (m. płaska),
• zahamowanie ogólnego rozwoju (m. dziecięca),
• zatrzymanie wzrostu kości w życiu płodowym lub wczesnym dzieciństwie spowodowane niedorozwojem gruczołu tarczowego (m. karlicza),
• stany zapalne nasad kości oraz stawu biodrowego,
• gruźlica, wady rozwojowe,
• patologie kończyny dolnej,
• skrzywienia kręgosłupa jak np. skolioza,
• lordoza (m. skośnie ścieśniona),
• niskie stężenie wapnia powodujące stopniowe odwapnienie kości i zniekształcenie całego kośćca na skutek zwiększającej się masy ciała (m. rozmiękczeniowa),
• męski typ budowy ciała (m. męska) czy też urazy powypadkowe.

Najczęściej spotykanym typem jest miednica ogólnie ścieśniona występująca przeważnie u niskich kobiet o drobnej budowie ciała. Brzuch kobiety ciężarnej ze ścieśnioną miednicą jest zazwyczaj obwisły. W zależności od typu wady może dojść do przedwczesnego pęknięcia pęcherza płodowego, jak również wypadnięcia pępowiny lub części drobnych po jego pęknięciu. Pierwszy okres porodu (rozwierania) może być znacznie przedłużony a czynność skurczowa macicy osłabiona.

Może dojść do zahamowania postępu porodu. Częściej zdarzają się urazy okołoporodowe zarówno matki jak i płodu. Urazy te niosą ze sobą bardzo dotkliwe następstwa. Wadliwa budowa miednicy może powodować trudności w prawidłowym wstawianiu się główki oraz być przyczyną niewspółmierności porodowej (zbyt duża główka w stosunku do kanału rodnego).

Sprzyja również nieprawidłowym położeniom płodu. Adaptacyjne możliwości główki pozwalają w niektórych nieprawidłowościach miednicy na poród drogami natury, niestety część z nich uniemożliwia taki poród i ciążę należy rozwiązać poprzez cięcie cesarskie.