Zakażenie przenosi się drogą kropelkową, a źródłem zakażenia jest człowiek chory na inwazyjną chorobę meningokokową, lub bezobjawowy nosiciel. Przy analizie dróg przenoszenia zarazka podkreśla się znacznie zwiększone ryzyko rozprzestrzeniania się choroby przy złych warunkach życiowych (ubóstwo, niedożywienie), dużym zagęszczeniu mieszkańców na małej przestrzeni (internaty, koszary!) oraz nieprzestrzeganiu higieny przy jedzeniu i piciu. Zakażeniu sprzyjają ponadto: bierne lub czynne palenie tytoniu oraz osłabienie organizmu wcześniejszymi infekcjami, wysiłkiem lub stresem.

W zapobieganiu szerzenia się choroby zaleca się izolację osób chorych i profilaktyczne stosowanie antybiotyków u osób, które miały bezpośredni bliski kontakt z osobą, ktora zachorowała. Odnośnie ogólnych zasad postępowania profilaktycznego, to należy oczywiście dążyć do maksymalnego ograniczenia środowiskowych i osobistych czynników ryzyka opisanych powyżej. Nie zaleca się natomiast rutynowego wykrywania nosicieli poprzez masowe wykonywanie posiewów, ani profilaktycznej antybiotykoterapii wykrytych w ten sposób zdrowych nosicieli, którzy nie mieli kontaktu z żadną osobą chorą.