Erytrofobia jest obawą charakterystyczną dla osób cierpiących na fobię społeczną, jednym z jej objawów. Nie występuje ona w innych zespołach lękowych. Tylko w tej grupie pacjentów oprócz pozostałych, charakterystycznych cech lęku (zarówno psychicznych jak i autonomicznych -„z ciała”) pojawia się lęk przed zaczerwienieniem twarzy. Pacjent zaczerwienienie twarzy traktuje jako kompromitujące, obawia się negatywnej oceny ze strony obserwujących go osób. Jednocześnie zdaje sobie sprawę, że obawa ta jest irracjonalna i nadmierna, niemniej w konsekwencji stopniowo dochodzi do unikania sytuacji, w których jest eksponowany i w których mógłby być ewentualnie oceniany.

W przypadku fobii społecznej konieczne jest leczenie - psychoterapia łączona z farmakoterapią. Stosuje się psychoterapię kognitywno-behawioralną (najlepiej grupową) polegającą na treningu stopniowej ekspozycji na sytuacje społeczne. Wcześniejsze rozpoczęcie terapii zwiększa szansę na ustąpienie objawów.