Osoby cierpiące na agorafobię unikają samotnego podróżowania, oddalania się samemu od domu, przebywania w tłumie, miejscach publicznych. W sytuacjach takich pojawia się lęk i jego objawy czyli kołatanie serca, pocenie się, drżenie, suchość w ustach, duszność, ucisk w gardle, bóle w klatce piersiowej, nudności, zawroty głowy, poczucie derealizacji lub depersonalizacji, obawa przed „zwariowaniem”, lęk przed śmiercią, uderzenia gorąca lub zimna, mrowienie kończyn.

Agorafobia jest najczęściej skutkiem wystąpienia w przeszłości lęku napadowego (panicznego). Pacjent „zapamiętuje” sytuację, w której wystąpił napad paniki i stara się jej unikać. Tak pojawia się „unikanie” typowe dla fobii. Z tego względu leczenie agorafobii jest ściśle związane z leczeniem tego zespołu lękowego. Stosuje się terapię kogitywno-behawioralną i leki przeciwdepresyjne.