Rozpoznanie glistnicy stawia się znajdując pasożyta wydalonego z kałem lub przez usta. Podstawą rozpoznania jest badanie kału na obecność jaj glisty. Badanie to może dać wynik fałszywie ujemny przy obecności wyłącznie samców pasożyta, lub w pierwszych dwóch miesiącach zakażenia (samice są jeszcze niedojrzałe i nie wytwarzają typowych jaj pasożyta). Z drugiej strony - zdarza się niekiedy, że niedoświadczona laborantka opisuje jaja glisty podczas gdy w kale są obecne tylko pyłki roślinne, mogące wyglądać pod mikroskopem podobnie do jaj glisty (wynik fałszywie dodatni). W rozpoznanych przypadkach, jak również w przypadkach wysoce podejrzanych o inwazję, podaje się doustne leki przeciwglistnicze. Wybór leku należy do lekarza, preparaty te są dostępne wyłącznie na receptę. Badania kontrolne kału przeprowadza się w 2 tygodnie po kuracji.

Glistnicy zapobiega się przestrzegając podstawowych zasad higieny osobistej oraz sanitarnej. W przypadku potwierdzonego zakażenia wskazane jest pranie i prasowanie bielizny osobistej, pościeli oraz gruntowne wietrzenie lub pranie koców, narzut i dywanów. Zagrożenie glistnicą jest bardzo duże na terenach rolniczych, gdzie stosuje się nadal obyczaj wylewania na pole naturalnego nawozu (szamba), zawierającego często jaja glist. Stwarza to duże ryzyko zarażenia zarówno dla pracujących na takim polu, jak i dla osób spożywających płody rolne z takiej ziemi. Jaja glisty poza organizmem człowieka przeżywają ok. 3-4 tygodni, ale w wilgotnej i zacienionej glebie mogą przeżyć nawet do 6 lat.