W przebiegu choroby wyróżnia się 3 zespoły objawów związane z: wędrówką postaci larwalnych, inwazją jelita cienkiego oraz powikłaniami glistnicy. Wędrówka postaci larwalnych przez wątrobę rzadko wywołuje objawy kliniczne. Natomiast obecność larw w płucach prowadzi do powstania nacieków komórkowych i wysięków zapalnych. Zmianom tym towarzyszy kaszel, stany spastyczne oskrzeli, rzadziej gorączka. Często występuje znaczna leukocytoza i eozynofilia w morfologii krwi. Do objawów sugerujących inwazję jelita cienkiego należą:

• nie określone,
• nawracające bóle brzucha,
• mdłości,
• sporadyczne wymioty,
• brak łaknienia,
• apatyczność
• nadmierne pobudzenie ruchowe,
• zaburzenia snu (zgrzytanie zębami).

W dłużej trwającej glistnicy może rozwinąć się niedożywienie i zahamowanie rozwoju fizycznego. Ze względu na wydalanie przez pasożyta substancji o silnym działaniu alergizującym często w przebiegu choroby pojawiają się zmiany skórne, zapalenia spojówek i obrzęki powiek, nieżyt nosa, spastyczne stany oskrzeli itp. Zmiany te obserwuje się także u osób mających kontakt z zarażoną osobą lub stykających się z jakimikolwiek postaciami glisty ludzkiej, np. w laboratoriach.

Najbardziej niebezpieczne są powikłania glistnicy. Odruchy wymiotne mogą spowodować przesuwanie się pasożytów w górę przewodu pokarmowego i mogą doprowadzić do niedrożności górnych dróg oddechowych. Często glisty wnikają do dróg żółciowych, trzustki czy wyrostka robaczkowego powodując niedrożność dróg żółciowych, przewodów trzustkowych czy nawet niedrożność przewodu pokarmowego.