Rozważając przyczyny podwyższonego poziomu fosforu w surowicy krwi (hiperfosfatemia) należy w pierwszej kolejności podkreślić, że u większości dzieci, podejrzewanych o hiperfosfatemię, alarm wszczynany przez rodziców lub lekarzy jest bezpodstawny i wynika z błędnej interpretacji norm laboratoryjnych. Fosfor jest wyjątkowym pierwiastkiem, mającym metabolizm bardzo zmienny i zależny od wieku.

Większość laboratoriów rutynowo podaje na swoich wydrukach normy dla nastolatków i dorosłych (zwykle 0,9-2,0 mmol/l), tymczasem u niemowląt i małych dzieci normalny poziom fosforu jest znacznie wyższy i według niektórych autorów może sięgać nawet 3,0-3,5 mmol/l. Prawdziwe podwyższenie stężenia fosforu jest oczywiście możliwe (np. w niedoczynności przytarczyc, lub w niewydolności nerek), ale występuje rzadko i wymaga szczegółowej diagnostyki, zwykle w ośrodku klinicznym.