Tzw. objawy pozytywne (inaczej wytwórcze), to halucynacje (omamy) i urojenia. Pacjent, którego dotknęły widzi, słyszy i odczuwa bodźce, które tak naprawdę nie działają na ich receptor, czyli słyszy coś, czego inni nie słyszą, widzi to czego inni nie widzą, odczuwa smaki czy zapachy, które w rzeczywistości nie mają swojego źródła w jego otoczeniu. Ale osoba cierpiąca na nie jest przekonana o ich realności i umiejscawia je w swoim otoczeniu (np. głos słyszy zza ściany). Potrafi podjąć próbę dialogu z głosami (omamy słuchowe), czy spełniać polecenia przez nie wydawane.

Urojenia to błędne, ale głębokie przekonania, które nie mają uzasadniania. Człowiek może być przekonany, że jest obserwowany, ktoś czyha na jego życie czy zdrowie (urojenia prześladowcze), że ma specjalne zdolności, posłannictwo czy władzę (urojenia wielkościowe), może czytać myśli innych lub zmieniać rzeczywistość, lub sam jest sterowany przez jakieś siły zewnętrzne. Pacjent jest przekonany o prawdziwości tych twierdzeń i nawet oczywiste dowody ich błędności nie zmieniają jego przekonań.