Płód w znacznym stopniu odbiera wszystkie nastroje matki. Jeżeli jest zadowolona i radosna dziecko również jest spokojne, natomiast stres, zdenerwowanie wpływają na dziecko negatywnie. W ciąży zdecydowanie, w miarę możliwości, powinno się unikać sytuacji stresowych. Lęk i niepokój o prawidłowy przebieg ciąży oraz rozwój i zdrowie dziecka powodują przewlekły stres.

Pod wpływem stresu organizm wytwarza tzw. hormon stresu kortyzol, którego duże stężenie może spowodować wady rozwojowe płodu. W niektórych przypadkach silne przeżycia emocjonalne mogą stać się przyczyną wad wrodzonych płodu, jak np. wady układu nerwowego, wady serca. Stres może wywołać apatię, brak apetytu, co może doprowadzić do niedożywienia płodu, a tym samym zaburzenia jego rozwoju. Może on być również przyczyną przedwczesnej czynności skurczowej a w konsekwencji przedwczesnego porodu.

Skutkiem stresu może być wzrost ciśnienia tętniczego krwi, co niesie ryzyko przedwczesnego odklejenia się łożyska. Najbardziej niekorzystny jest stres w pierwszym trymestrze ciąży, w okresie tzw. organogenezy, czyli kształtowania się poszczególnych narządów. Niewątpliwie stres zmniejsza ogólną odporność organizmu zwiększając ryzyko infekcji.