W praktyce więc, jeśli osoba chora psychicznie jest agresywna czynnie w stosunku do siebie lub innych, lub w sposób bierny zagraża sobie (np. nie je, nie pije) lub innym (np. zaniedbuje osoby, które są pod jej opieką) może być przyjęta do szpitala bez zgody.

Z reguły gdy sytuacja jest nagła, osoba taka przywożona jest przez Pogotowie Ratunkowe do szpitala i wówczas lekarz Izby Przyjęć, jeśli rozpoznaje chorobę psychiczną, podejmuje decyzję o przyjęciu bez zgody (mówi o tym art. 23 Ustawy o Ochronie Zdrowia Psychicznego- UoOZP).

Jeśli w momencie badania występują zaburzenia psychiczne, np.:

1. Agresja,

2. Pobudzenie,

3. Zaburzenia świadomości,

4. Urojenia,

5. Halucynacje, ale nie ma pewności czy dana osoba jest chora psychicznie wówczas można ją przyjąć na okres 10 dni aby postawić diagnozę i ew. rozpocząć leczenie. Należy pamiętać, że występowanie ww. zaburzeń może być efektem np. choroby somatycznej, neurologicznej, lub przyjęcia narkotyków a nie wiąże się jednoznacznie z rozpoznaniem choroby psychicznej.

Czasami rodziny mogą wnioskować do sądu ( art. 29 UoOZP) o umieszczenie chorego członka rodziny w szpitalu psychiatrycznym.