Zaloguj
Reklama

Ukąszenie żmii zygzakowatej

Ukąszenie żmii zygzakowatej
Fot. Shutterstock
(0)
Reklama

Żmija zygzakowata jest jadowitym wężem, który występuje w niemal całej Europie, w tym również na znacznych terenach Polski. Możemy ją spotkać na odsłoniętych pagórkach, na łąkach, w polu oraz w lesie. Ulubionymi kryjówkami żmij są również nory, rumowiska skalne, przestrzenie między korzeniami drzew czy stosy kamieni.

Nie jest gatunkiem agresywnym, ani bardzo jadowitym, ale jej ukąszenie jest bardzo groźne dla dzieci i osób starszych.

Objawy i przebieg

Żmija atakuje w momencie, kiedy czuje się zagrożona. Dzieje się tak w momencie przypadkowego nadepnięcia, próby złapana jej, a także w przypadku zbyt bliskiego podejścia do niej.

Po ukąszeniu na skórze pozostają dwie charakterystyczne ranki, w miejscu gdzie wbite były zęby jadowe. Żmija wprowadza do organizmu ukąszonego toksyczny i alergiczny jad, który powoduje między innymi rozpad krwinek czerwonych oraz zaburzenia krzepnięcia krwi. Na jad żmii trzeba w szczególności uważać wiosną, gdyż o tej porze roku jest najbardziej stężony.

Nie każde ukąszenie wiąże się z wprowadzeniem jadu do organizmu człowieka (zdarza się to jednak rzadko). Należy uważać w każdej sytuacji, bowiem nawet martwe węże mogą ukąsić do kilku godzin po swojej śmierci.

Typowym objawem jest wyraźny obrzęk w miejscu ukąszenia, któremu towarzyszy ból. Obrzęk może stopniowo narastać i utrzymywać się nawet kilka tygodni.

U około 20-25% ukąszonych mogą wystąpić nasilone objawy, takie jak:

  • poty,
  • zawroty głowy,
  • zaburzenia żołądkowo-jelitowe,
  • podwyższona temperatura ciała,
  • ból brzucha,
  • wymioty,
  • biegunka,
  • osutka (zmiana na skórze, wykwit, wysypka),
  • wybroczyny,
  • krwawienie z dziąseł,
  • krwiomocz (w moczu widoczna jest krew lub mocz ma kolor czerwony, bądź brunatnoczerwony),
  • tachykardia (przyśpieszenie akcji serca powyżej 100 uderzeń na minutę),
  • hipotensja (obniżone ciśnienie tętnicze),
  • zaburzenia świadomości.

Kiedy udać się do lekarza

Niezależnie od objawów, każde ukąszenie przez żmiję wymaga pilnej pomocy lekarskiej. Przy nasilonych objawach istotne jest podanie surowicy przeciw jadowi żmii. Surowica taka jest dostępna w większości Oddziałów Ratunkowych.

Leczenie

Leczenie domowe:

  1. Zachowaj spokój, jeżeli ukąszone zostało dziecko należy go uspokoić.
  2. Należy unieruchomić ukąszoną kończynę, a sam ukąszony powinien przebywać w spoczynku.
  3. Miejsce ukąszenia należy (jeśli jest taka możliwość) umyć wodą z mydłem i obłożyć lodem. Nie należy przemywać spirytusem ani odsysać krwi z jadem!

Leczenie specjalistyczne:

Obejmuje podanie surowicy przeciw jadowi żmii. Należy wykonać próbę uczuleniową (małą dawkę surowicy podać śródskórnie, jeśli po 10-20 minutach pojawi się bąbel oznacza to uczulenie na surowicę i nie wolno jej podać).

Leczenie obejmuje również:

  • profilaktykę przeciwtężcową,
  • podanie antybiotyków,
  • podanie leków przeciwuczuleniowych (antyhistaminowych),
  • podanie innych leków w zalezności od stanu ukąszonej osoby (monitorowanie parametrów krzepniecia, ciśnienia krwi, stan ukąszonej kończyny itp.),
  • w przypadku ciężkiej reakcji anafilaktycznej (uczuleniowej) podanie adrenaliny, glikokortykosteroidy, przytaczanie płynów.

Warto pamiętać o kilku zasadach, aby uniknąć ukąszenia przez żmije:

  1. Nie dotykaj żmij – żmije nie atakują jeżeli nie czują zagrożenia, ponadto są objęte ochroną.
  2. W przypadku zauważenia żmiji zachowaj bezpieczną odległość jednego metra.
  3. Uważaj gdzie siadasz (ulubionymi kryjówkami żmij są nory, rumowiska skalne, przestrzenie między korzeniami drzew czy stosy kamieni).
  4. Idąc w miejsce, gdzie jest duże prawdopodobieństwo spotkania żmiji ubierz buty za kostkę (pozwoli to uchronić się przed ukąszeniem w przypadku przypadkowego nadepnięcia, bowiem żmija najcześciej atakuje na wyskości kostki).
  5. Należy pilnować i edukować dzieci. Żmije można spotkać nawet blisko domu. Trzeba wytłumaczyć dziecku, że nie wolno ich dotykać i drażnić (edukacja powinna dotyczyć wszystkich dzikich zwierząt).
Reklama
(0)

Materiały zawarte w dziale Specjalista Radzi mają charakter informacyjny i należy je traktować jako dodatkową pomoc przy udzieleniu niezbędnej pomocy choremu oraz jako ewentualny wstęp do leczenia przez specjalistę. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za efekty zastosowania w praktyce informacji umieszczonych w dziale Specjalista Radzi.

Komentarze