Znaczenie: łaska

Pochodzenie: hebrajskie

Anna, Hanna (hebr. חַנָּה hannāh — "łaska") — imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego, które tłumaczy się jako "pełna wdzięku, łaski". W Polsce imię to występuje od 1229 roku w formie Anna oraz od 1311 roku w formie Hanna, ze staropolskimi zdrobnieniami: Annusza, Hannula, Hannusza, Anica, Anka, Anuchna, Anula, Anulka, Anusza, Hanc(z)ka, Hania, Haniła, Hanka, Hanszka, Hanuchna, Hanula, Hanulka, Hanusza, Hanuszka, Hańka, Janka, Nuchna, Nutka. Nagłosowe h— można wyjaśnić jako przydech przed samogłoską znajdującą się na początku imienia lub jako wyraz wpływów niemieckich.

Forma Hanna, jakkolwiek stała się imieniem nadawanym samodzielnie, w dalszym ciągu wraz z pochodnymi formami — również w czasach współczesnych — występuje jako spieszczenie imienia Anna. Inne formy pochodne: Anita, Aneta, Anika.

Źródło opisu: Wikipedia