Wyróżnia się rozmaite zaburzenia preferencji seksualnej. Do najczęściej opisywanych należą fetyszyzm, transwestytyzm, ekshibicjonizm, oglądactwo, sadyzm, masochizm i pedofilia. Do rzadziej opisywanych zaburzeń preferencji seksualnej należą pigmalionizm, narcyzm, nekrofilia, zoofilia, nimfomania, satyriasis, wąchactwo i ocieractwo.
Należy je odróżnić od zaburzeń orientacji seksualnej, których najbardziej reprezentatywnym przykładem jest transseksualizm.
Leczenie zaburzeń seksualnych
W leczeniu największą rolę odgrywa zapobieganie. Polega ono głównie na uczeniu dzieci prawidłowych ról społecznych oraz chronieniu ich przed uwiedzeniem lub wykorzystaniem seksualnym. Istotną rolę odgrywa również psychoterapia. Występowanie zaburzeń seksualnych może być spowodowane urazami z dzieciństwa, niedojrzałością psychoseksualną lub brakiem możliwości odbywania regularnych stosunków (np. oziębłość partnera). Mniejszą rolę odgrywa leczenie farmakologiczne, hormonalne i chirurgiczne.
Leczenie zaburzeń seksualnych
W leczeniu największą rolę odgrywa zapobieganie. Polega ono głównie na uczeniu dzieci prawidłowych ról społecznych oraz chronieniu ich przed uwiedzeniem lub wykorzystaniem seksualnym. Istotną rolę odgrywa również psychoterapia. Występowanie zaburzeń seksualnych może być spowodowane urazami z dzieciństwa, niedojrzałością psychoseksualną lub brakiem możliwości odbywania regularnych stosunków (np. oziębłość partnera). Mniejszą rolę odgrywa leczenie farmakologiczne, hormonalne i chirurgiczne.
Autor opracowania: dr n. med. Marek Krzystanek, psychiatra
Recenzenci: dr hab. n. med. Irena Krupka-Matuszczyk
