My, niżej podpisani psycholodzy i psychoterapeuci apelujemy o pilne uchylenie ustawy o zawodzie psychologa, która ma wejść w życie 1 stycznia 2006 roku. Ustawa ta miała wejść w życie 1 stycznia 2002 roku, lecz, ze względu na jej liczne usterki prawne, z inicjatywy ówczesnego ministra pracy jej wejście w życie zawieszono na 4 lata. W tym czasie rząd zobowiązał się przygotować nową ustawę, pozbawioną usterek prawnych. Nowy projekt zawierał jednak podobne wady i nie został przyjęty przez Sejm.

W tej sytuacji, za kilka miesięcy może zacząć obowiązywać ustawa, która już raz okazała się niemożliwa do wykonania, zaś jej oczywiste błędy budzą coraz większe kontrowersje. Wejście w życie tej ustawy przyniosłoby m.in. następujące konsekwencje:

- stworzenie zamkniętej korporacji zawodowej, praktycznie uniemożliwiającej dostęp do zawodu młodym absolwentom psychologii;

- wzrost bezrobocia wśród absolwentów psychologii i innych kierunków społecznych, jak resocjalizacja, pedagogika, pedagogika specjalna, socjologia;

- zmniejszenie dostępności oraz jakości psychoterapii przy wzroście kosztów terapii;

- rozbudowę zbędnej i kosztownej biurokracji (Krajowa i Regionalne Izby Psychologiczne, Komisja Ekspertów, itd.);

- korupcjogenność – stworzenie warunków do pobierania nieformalnych opłat za wydawanie zezwoleń na uprawianie zawodu i za przyznawanie punktów szkoleniowych organizatorom szkoleń.

Ustawa zawiera absurdalny, prawny zakaz udzielania pomocy psychologicznej pod groźbą kary ograniczenia wolności lub grzywny - bez wpisu na listę psychologów (tymczasem pomocą psychologiczną jest także np. pocieszanie zestresowanych uczniów przez nauczyciela, wysłuchanie zwierzeń przyjaciela, udział w mityngu AA, czy udzielenie porady przez księdza skłóconym małżonkom).

Ustawa została negatywnie oceniona przez Polską Federację Psychoterapii (z szacunków prof. Pritza z Europejskiej Federacji Psychoterapii wynika, że w Polsce dla zadbania o potrzeby pacjentów potrzeba około 20 000 psychoterapeutów, zaś ta ustawa szkodzi pacjentom, ograniczając ich dostęp do usług terapeutycznych). Została negatywnie oceniona przez sejmowych prawników, ze względu na jej liczne, nieprecyzyjne sformułowania. Uzyskała także negatywną opinię Komitetu Integracji Europejskiej, z powodu jej sprzeczności z prawem UE.

Stąd uchylenie ustawy, zanim zacznie obowiązywać, uważamy za konieczne.

Jako alternatywę wobec obecnej ustawy proponujemy przyjąć ustawę określającą, kto może posługiwać się tytułem psychologa. Wprowadzenie bolońskiego, trójstopniowego systemu edukacji (3-letni licencjat, studia magisterskie, studia doktoranckie) nakłada konieczność sprecyzowania prawa do posługiwania się tytułem psychologa. Proponujemy ustalić, że prawo do posługiwania się tytułem psychologa nabywa osoba, która ukończyła 5-cio letnie, magisterskie studia na kierunku psychologicznym. Proponujemy także, by dalsza praca nad uregulowaniem prawnym zawodu psychologa i psychoterapeuty była poprzedzona szerokimi konsultacjami z przedstawicielami zarówno całego środowiska psychologów praktyków, jak też środowiska akademickiego.

Lidia Brzozowska, lekarz medycyny i psychoterapeuta (Łódź);
Ewa Canert-Łąka, psychoterapeutka (Kraków);
Paulina Chocholska, psycholog (Wrocław);
Bogusław Włodawiec, psycholog (Warszawa);
Agata Słowik, psycholog (Katowice);
Marta Dubińska, specjalista psycholog kliniczny i psychoterapeuta (Kraków);
Magdalena Radwańska, psycholog (Wrocław);
Krzysztof Wrona, psycholog (Wrocław);
Sabina Lenart, psycholog (Gdynia);
Lech Dębski, lekarz, specjalista psychiatra (Gdynia);
Magdalena Płaza, psycholog (Katowice);
Joanna Wiktorowska, psycholog, psychoterapeuta (Łódź);
Izabela Boryczka, pedagog resocjalizacyjny, certyfikowany specjalista Psychoterapii uzależnień (Wrocław);
Agata Aleksińska, psycholog (Włocławek);
Milena Karlińska, psychoterapeuta, specjalista psycholog kliniczny, (Kraków);
Ina Pohorecka, psychoterapeuta (Warszawa);
Małgorzata Bondarczuk, psycholog (Koszalin);
Adam Radecki, psycholog (Warszawa);
Elżbieta Kalinowska, specjalista psycholog kliniczny (Warszawa);
Joanna Maciejewska, psycholog (Tychy);
Magdalena Sagan, psycholog (Zabrze);
Damian Zdrada, psycholog, specjalista psychoterapii uzależnień (Katowice);
Iwona Zgondek-Stram, psychoterapeuta (Gdynia);
dr Ewa Kostarczyk, specjalista psycholog kliniczny (Warszawa);
Oliwia Piotrowska, psycholog (Gdańsk);
Jacek Zabrodzki, psycholog (Warszawa);
Ewa Zwolińska, psycholog, psychoterapeuta (Warszawa);
Dorota Kawałczewska-Wojtczak, specjalista psycholog kliniczny (Łódź);
Paula Cieciorowska, psycholog (Kołobrzeg);
Maria Wilamowska, psychoterapeutka (Warszawa);
Małgorzata Osipczuk, psycholog (Wrocław);
Marta Widera, psycholog (Dąbrowa Górnicza);
dr Andrzej Lipczyński, specjalista psycholog kliniczny (Chełm);
Anna Skórzewska, specjalista psycholog kliniczny (Chełm);

--------------------------------------------------------------------------------
Tekst ustawy, argumenty za i przeciw, ekspertyzy prawne, zapis debaty senackiej, można znaleźć na stronie: http://www.psychologia.net.pl/index2.php?category=katalog&level=201.

Osoby, które chcą podpisać się pod apelem, prosimy o wiadomość na adres: b.wlodawiec@psychologia.net.pl. Prosimy także o wysyłanie w tej sprawie e-maili do Ministerstwa Zdrowia (e-mail: kancelaria@mz.gov.pl), swoich, lokalnych posłów i senatorów oraz do sejmowej i senackiej komisji zdrowia, których adresy będzie można znaleźć na stronach www.sejm.gov.pl i www.senat.gov.pl po pierwszym posiedzeniu parlamentu.


Tekst oraz logo artykułu pochodzi z:
Portalu psychologicznego Psychologia.net.pl
http://www.psychologia.net.pl/index2.php?category=artykul&level=171