Terapia logopedyczna dziecka autystycznego
ex_f4_bed_f-10_ojciec_dziecko_ojoimages_cr
Fot. ojoimages

W artykule opisano możliwości terapii logopedycznej u dzieci autystycznych.

Dziecko autystyczne powinno być objęte opieką logopedyczną nawet jeśli nie jest możliwe dotarcie do niego metodą bezpośrednią i zastosowanie ćwiczeń, które ułatwiają komunikację słowną. Wówczas w terapii logopedycznej stosowane są metody pośrednie, tj: usprawnianie ruchowe, manualne.

Podstawowym warunkiem pracy logopedy z dzieckiem autystycznym jest rozpoznanie jego deficytów, umiejętności, stanu zdrowia, czy poziomu intelektualnego. Wstępna analiza stanu zdrowia dziecka autystycznego jest weryfikowana stale w trakcie trwania terapii.

W celu takiej analizy należy przeprowadzić:

1) Wywiad z rodzicami lub opiekunami dziecka dotyczący przebiegu ciąży i rozwoju dziecka po urodzeniu.

2) Zapoznać się z wynikami badań lekarskich

3) Wykonać obserwację reakcji słuchowych

4) Ocenić stan narządów artykulacyjnych

5) Wykonać badanie mowy (badanie powinno być dostosowane do możliwości dziecka).

Ćwiczenia logopedyczne powinny uwzględniać:

- usprawnianie motoryki grup mięśniowych dużych i małych. Tu szczególną rolę przypisuje się ćwiczeniom manualnym, wyrabiającym precyzję ruchów oraz ćwiczenia narządów artykulacyjnych,

- naukę odpowiedniego sposobu oddychania, polegającą na stopniowym wydłużaniu fazy wydechowej, wykorzystujemy tu np. śpiewanie, czy nucenie melodii,

- w celu redukcji zahamowań emocjonalnych możemy stosować ćwiczenia logorytmiczne,

- zwiększanie ilości ćwiczeń w celu polepszenia odbioru poleceń słownych i słowno – testowych, należy ćwiczyć rozpoznawanie i nazywanie osób, czy przedmiotów,

- przy zaburzeniach ekspresji słownej, stymulujemy reakcje słowne, korzystając z ćwiczeń dźwiękonaśladowczych, stosujemy mruczenie, powtarzanie, śpiew,

- rozwijanie słownictwa biernego i czynnego,

- utrwalanie prawidłowych dźwięków. Oprócz zajęć indywidualnych bardzo wskazane są zajęcia grupowe, które wzbogacają słownictwo. Podstawowa zasada jest jednak taka, że zajęcia logopedyczne powinny być dla dziecka atrakcyjne, a logopeda powinien ściśle współpracować z rodzicami dziecka. 

Dziecko autystyczne powinno być objęte opieką logopedyczną nawet jeśli nie jest możliwe dotarcie do niego metodą bezpośrednią i zastosowanie ćwiczeń, które ułatwiają komunikację słowną. Wówczas w terapii logopedycznej stosowane są metody pośrednie, tj: usprawnianie ruchowe, manualne.

Podstawowym warunkiem pracy logopedy z dzieckiem autystycznym jest rozpoznanie jego deficytów, umiejętności, stanu zdrowia, czy poziomu intelektualnego. Wstępna analiza stanu zdrowia dziecka autystycznego jest weryfikowana stale w trakcie trwania terapii.

W celu takiej analizy należy przeprowadzić:

1) Wywiad z rodzicami lub opiekunami dziecka dotyczący przebiegu ciąży i rozwoju dziecka po urodzeniu.

2) Zapoznać się z wynikami badań lekarskich

3) Wykonać obserwację reakcji słuchowych

4) Ocenić stan narządów artykulacyjnych

5) Wykonać badanie mowy (badanie powinno być dostosowane do możliwości dziecka).

Ćwiczenia logopedyczne powinny uwzględniać:

- usprawnianie motoryki grup mięśniowych dużych i małych. Tu szczególną rolę przypisuje się ćwiczeniom manualnym, wyrabiającym precyzję ruchów oraz ćwiczenia narządów artykulacyjnych,

- naukę odpowiedniego sposobu oddychania, polegającą na stopniowym wydłużaniu fazy wydechowej, wykorzystujemy tu np. śpiewanie, czy nucenie melodii,

- w celu redukcji zahamowań emocjonalnych możemy stosować ćwiczenia logorytmiczne,

- zwiększanie ilości ćwiczeń w celu polepszenia odbioru poleceń słownych i słowno – testowych, należy ćwiczyć rozpoznawanie i nazywanie osób, czy przedmiotów,

- przy zaburzeniach ekspresji słownej, stymulujemy reakcje słowne, korzystając z ćwiczeń dźwiękonaśladowczych, stosujemy mruczenie, powtarzanie, śpiew,

- rozwijanie słownictwa biernego i czynnego,

- utrwalanie prawidłowych dźwięków. Oprócz zajęć indywidualnych bardzo wskazane są zajęcia grupowe, które wzbogacają słownictwo. Podstawowa zasada jest jednak taka, że zajęcia logopedyczne powinny być dla dziecka atrakcyjne, a logopeda powinien ściśle współpracować z rodzicami dziecka. 

Autor opracowania: Ewa Kloge, zdjęcia: ojoimages

Źródło tekstu: A. Sołtys-Chmielowicz, G. Tkaczyk; Usprawnianie mowy u dzieci specjalnej troski. Lublin 1993

Podziel się
Poleć znajomemudrukuj tekst
Oceń artykuł: 
 1 głos
 

Dermatologia i kosmetologia (rozwiń)

Kobieta - zdrowie i profilaktyka (rozwiń)

Dziecko - zdrowie i profilaktyka (rozwiń)

Mężczyzna - zdrowie i profilaktyka (rozwiń)

Styl życia: sztuka, rozrywka, muzyka (rozwiń)

Praca (rozwiń)

O zdrowiu - choroby cywilizacyjne (rozwiń)

Jaki strój kąpielowy kupujesz w tym roku?