Na czym polega zespół Kleinego-Levina?

Zaburzenie to polega na występowaniu okresów wzmożonej senności przerywanej krótkimi okresami żarłoczności. Po ustąpieniu tych objawów wzmaga się popęd płciowy i aktywność seksualna osoby cierpiącej na to schorzenie. Zespół Kleinego-Levina jest jednym z ciekawszych i rzadkich zaburzeń psychicznych.

Jakie są charakterystyczne objawy?

Napady snu mogą trwać od 2-3 dni do miesiąca. Najczęściej wzmożona senność utrzymuje się przez okres około 1 tygodnia. Jakość snu w tym zespole nie zmienia się w porównaniu ze snem człowieka zdrowego. Osoba cierpiąca na zespół Kleinego-Levina w czasie snu przeżywa zwykłe marzenia senne i budzi się z powodu potrzeb fizjologicznych. Okresy snu są przerywane napadami żarłoczności psychicznej (zwanej megafagią, polifagią lub bulimią). Czasami rodzaj jedzenia może być nietypowy, np. wyjadanie słoików z marynatami. W okresie choroby osoby nią dotknięte bywają nadmiernie pobudzone seksualnie, mogą intensywnie uprawiać samogwałt. Po ustąpieniu epizodu choroby przez 1-2 dni może utrzymywać się zmęczenie, osłabienie i bóle mięśni. Czasami po ustąpieniu choroby osoby takie mogą mieć objawy depresji a nawet psychozy.

Czy znane są przyczyny tej choroby?

Napady snu występują zwykle bez wyraźnej przyczyny. Podkreśla się możliwy wpływ takich czynników jak lęk, zmęczenie, nadużywanie alkoholu, wysiłek fizyczny i przebyta choroba gorączkowa.

Kto choruje na zespół Kleinego-Levina?

Na chorobę tą zapadają prawie wyłącznie mężczyźni w wieku 12-21 lat.

Jak leczy się tą przypadłość?

Choroba ta ustępuje samoistnie. W jej leczeniu próbuje się wykorzystywać substancje aktywizujące takie jak np. pochodne amfetaminy. Terapią tego zespołu zajmuje się lekarz psychiatra.