Kim były satyry i nimfy?

Według mitologii greckiej satyry to bóstwa leśne przedstawiane jako stworzenia z koźlimi różkami i końskimi nogami. Lubowały się one w pijaństwie i rozpuście. Nimfy były zaś pięknymi, długowiecznymi córkami Zeusa i reprezentowały boskie siły przyrody.
Od nazw tych postaci mitologicznych pochodzą określenia dwóch zaburzeń seksualnych: satyriasis i nimfomanii.

Co to jest satyriasis i nimfomania?

Satyriasis i nimfomania to dwie postacie erotomanii, zwanej również zespołem Messaliny. Erotomania to uzależnienie od seksu, który zajmuje pierwsze miejsce w hierarchii wartości stanowiąc o sensie życia.
Satyriasis to chorobliwe wzmożenie popędu płciowego u mężczyzn. Nimfomania to nadmierny, chorobliwy popęd płciowy u kobiet. Wzmożenie popędu seksualnego przejawiać się może jako potrzeba nadzwyczaj częstych zbliżeń seksualnych, nadmiernej różnorodności potrzeb seksualnych, lub nadzwyczajnej fizycznej sprawności i wytrzymałości seksualnej. Erotomania może przebiegać w postaci zbyt częstych zmian partnerów seksualnych, lub podejmowania aktywności seksualnej w niesprzyjających jej okolicznościach.
O zaburzeniu mówimy, jeżeli popęd do realizacji potrzeb seksualnych wymyka się spod kontroli i staje się powodem cierpienia albo jednostki dotkniętej zaburzeniem albo osób z jej otoczenia. W takich przypadkach należy zwrócić się do psychiatry lub seksuologa celem uzyskania porady i pomocy.
Erotomania może być objawem choroby mózgu. Jako jej objaw może wystąpić przy guzach mózgu, chorobach endokrynologicznych (zaburzenia gospodarki hormonalnej), przy zatruciach, zażywaniu narkotyków itp.