Streszczenie

Fanny Brawne ma 18 lat, jest olśniewająco piękną i ciekawą świata dziewczyną. Powściągliwa matka dołożyła wszelkich starań by córka wyrosła na rozważną i dobrze wychowaną pannę. Każdy dzień Fanny wypełniony jest niekonwencjonalnymi zajęciami jak szydełkowanie, bale i długie spacery zawsze w towarzystwie przyzwoitki. Niewinne spotkanie z czarującym młodzieńcem, nieoczekiwanie przerodzi się w pierwszą prawdziwą miłość.

To nieznane uczucie do niepoprawnego romantyka, sprawi, że dziewczyna zrzuci gorset konwenansów i złamie panujące zasady. Jaśniejsza od gwiazd to wielki powrót Jane Campion, autorki Fortepianu, która zabiera nas w zmysłowy świat pierwszej miłości, która zawsze rozpala najmocniej. Ta nietypowa para nie od razu przypadła sobie do gustu; on miał ją za modnisię i kokietkę, na niej z kolei literatura nie robiła większego wrażenia. Zanim zaniepokojona matka Fanny i najlepszy przyjaciel Keatsa, Brown, zorientowali się, że parę coś łączy, ich uczucia nie dało się już zatrzymać.

Młodzi kochankowie, niezwykle głęboko i nieodwracalnie pochłonięci sobą, dali się ponieść, nieznanym im dotąd, potężnym doznaniom. „Mam wrażenie, jakbym się rozpuszczał”, pisał do ukochanej Keats. Unosili się na falach obsesyjnej miłości, która pogłębiała się pomimo kłębiących się przeszkód.

Eksplikacja reżyserska

Film sam w sobie jest pewnego rodzaju balladą i opowiada historię romansu Fanny Brawne i Johna Keatsa. Fabuła rozwija się niczym płatki róży, odzwierciedlające ich coraz silniejsze zaangażowanie i wzajemne przywiązanie na tle coraz większych problemów. Powściągliwy sposób prowadzenia narracji przypomina powściągliwość Fanny w życiu, bierne czekanie każdej młodej kobiety w tamtych czasach na to, co przyniesie jej los: egzystencję na łonie rodziny, obsesję na punkcie szycia, ograniczoną gamę czynności dnia codziennego i wyjścia w towarzystwie przyzwoitki. Na tle wszystkich tych ograniczeń, jej niezachwiana namiętność do Johna Keatsa, wyrażona w listach, zostawianych pod jego poduszką lub jej obecnością pod oknem chorego kochanka, wydaje się tym bardziej niezwykła.

Najważniejszym aspektem tej historii było pokazanie widzom intymności, łączącej głównych bohaterów. Osiągnięcie tego celu wymagało wielu prób, żeby pomóc aktorom powołać do życia ten subtelny Byt. Zarówno Ben Whishaw jak i Abbie Cornish mają w sobie wyjątkowo cudowną charyzmę, którą w toku prób przekazali swoim postaciom. Im bardziej są wiarygodni, tym większa jest szansa, że zagadkowość ich niezwykłych osobowości nas zafascynuje, porywając naszą wyobraźnię i serca. Świat Fanny i Keatsa postrzegam jako wypełniony, wręcz emitujący światło i chociaż film kończy się niepomyślnie dla kochanków, lampa rozpalona jego geniuszem i niezwykłym duchem nigdy nie zgaśnie. Film Jaśniejsza od gwiazd stawia sobie za cel przekazać widzom taką wrażliwość, by zapalili tę lampę. - Jane Campion, autorka scenariusza i reżyserka