Profesor Sarah L. Berga, z Katedry Ginekologii i Położnictwa, Uniwersytet  Emory, Atlanta, Gerogia, USA uważa, iż wyniki jej pracy jako pierwsze wskazują na fakt dotyczący zredukowania stresu poprzez interwencję psychologiczną jako czynnika mogącego spowodować wznowienie owulacji u kobiet z uszkodzonym funkcjonowaniem jajników.

"W przeciwieństwie do panujących do tej pory przekonań wykryliśmy, iż różnego rodzaju niewielkie czynniki stresujące, które pozornie mogłyby mieć znikomy wpływ na procesy rozrodcze mogą jednak znacząco wpływać na brak występowania jajeczkowania. Do tej pory uważano, iż brak owulacji był zazwyczaj powodowany deficytami energii wywołanymi zbyt intensywnymi ćwiczeniami fizycznymi i/lub niedożywieniem. My jednak zastanowiliśmy się, dlaczego kobiety tak postępują, co leży u postawy takich zachowań. Często taka surowa, nieprawidłowa dieta czy też ćwiczenia fizyczne są sposobem na radzenie sobie ze stresem psychologicznym, a nasza poprzednia praca wykazała, że taki stres często narasta u kobiet, które nie jajeczkują."

Profesor Berga i jej zespół badawczy podjął próbę zbadania przyczyn występowania funkcjonalnego podwzgórzowego braku miesiączki (FHA) w grupie kobiet o prawidłowej masie ciała, u których zatrzymanie miesiączki trwało dłużej niż 6 miesięcy. FHA jest wywoływane przez przedłużający się niski poziom wydzielania gonadoliberyny (GnRH), która to sygnalizuje uwalnianie do strumienia krwi hormonów stymulujących owulację.

Analiza płynu mózgowo-rdzeniowego kobiet z FHA wykazała, że w porównaniu do zdrowych jajeczkujących kobiet, pacjentki te wykazywały podwyższone poziomy kortyzolu- hormonu związanego ze stresem.

Chronicznie podwyższone poziomy kortyzolu zwiększają ryzyko wystąpienia innych problemów zdrowotnych takich jak depresja czy też osteoporoza. Chroniczne podwyższenie kortyzolu można obniżyć stosując terapię behawioralną.

W przeprowadzonym badaniu pilotażowym, profesor Berga podzieliła 16 pacjentek z FHA na dwie grupy (podział losowy). Jedną z grup oddano terapii behawioralno-poznawczej (CBT) przez okres 20 tygodni. Drugą grupę oddano samej obserwacji.

"Aż 80% kobiet z grupy poddanej terapii CBT zaczęło znów jajeczkować w porównaniu do 25% kobiet z grupy obserwowanej" - stwierdziła profesor Berga. "W żadnej z grup nie nastąpił wzrost masy ciała ani też nie nastąpiły znaczące zmiany w stężeniu leptyny, hormonu biorącego udział w procesach regulujących masę ciała i metabolizmie. Nasze badanie podkreśla istnienie ważnej zależności pomiędzy czynnikami stylu życia a ogólnym stanem zdrowia a funkcji rozrodczych w szczególności."

Profesor Berga twierdzi, iż poprawa osi stres-jajniki wydaje się pojawiać niezależnie od głównych zmian metabolicznych takich jak wzrost poziomu leptyny czy tyroksyny (hormonu oddziałującego na gospodarkę energetyczna komórek).

Obecnie stosowaną praktyką w leczeniu kobiet z brakiem jajeczkowania jest terapia hormonalna. "Poza kosztami finansowymi, takie podejście maskuje istniejące zaburzenia hormonalne. A ponieważ zaburzenia takie stanowią ryzyko dla ogólnego stanu zdrowia, ważne jest, aby stosować leczenie, które pozwoli przywrócić prawidłową pracę układu hormonalnego łącznie z funkcjami rozrodczymi" - uważa profesor Berga. "Terapia CBT oferuje leczenie bezpieczne, tanie i łatwe w implementacji".

Autorzy pracy zamierzają dokonać dalszej analizy danych z badania pilotażowego, a następnie przeprowadzić badanie kliniczne na większej grupie kobiet. "Jeżeli szersze badanie potwierdzi wyniki poprzedniej analizy będziemy dysponowali mocnymi argumentami potwierdzającymi możliwość zastosowania terapii obniżających stres jako skutecznych metod leczenia niepłodności wśród kobiet" -  konkluduje profesor Berga.