Czym jest dla nas taniec? Tylko pewnym ruchem? Sposobem poruszania zwykle skoordynowanym z muzyką? A może formą przekazu kultury regionalnej? Sztuką? Niezależnie od naszych poglądów taniec jest (według socjologii) zaliczany do czynności kulturalnych, polegający na celowym ruchu wykonawcy, któremu towarzyszy rytm. Swoje pochodzenie zawdzięcza m. in. wierzeniom religijnym (np. sprowadzanie deszczu w czasie suszy czy palenie czarownic). Taniec jako pierwszy w kulturze europejskiej opisuje Homer w „Iliadzie”. Wcześniejsza relacja pochodzi ze Starego Testamentu i odnosi się do Króla Dawida.

Obecnie można wyróżnić wiele typów tańca. Spośród najbardziej popularnych trzeba wymienić taniec klasyczny, współczesny, ludowy i towarzyski. Dzisiaj chciałbym więcej uwagi poświęcić temu ostatniemu. Dlaczego? Taniec towarzyski jest obecnie niezwykle promowany przez telewizję – program „Taniec z gwiazdami” zbiera miliony widzów, którzy są zafascynowani postępami gwiazd i tancerzy. Co więc takiego magicznego jest w tańcu towarzyskim?

#STRONA#

Taniec towarzyski jest dyscypliną sportową, która wywodzi się z zabaw ludowych i dworskich. Obecnie uprawiany jest nie tylko na różnego typu imprezach (zwykle bez udziału profesjonalistów), ale również na turniejach tańca (organizowanych przez Międzynarodowy Związek Tańców Towarzyskich). Jak każda dyscyplina – rządzi się swoimi zasadami. Wszystkich tancerzy dzieli się na 5 określonych kategorii wiekowych i kategorie klasowe – 3 kategorie Hobby i 6 kategorii sportowych. Każdą klasę obowiązują oczywiście inne zasady, nawet te dotyczące stroju. Aby zdobyć wyższą klasę należy uzyskać określoną liczbę punktów w turniejach tańca i odpowiednią ilość razy stanąć na podium. Oczywiście kategorie oceniane są oddzielnie. W ramach jednego turnieju pary tańczą – zależnie od kategorii – 4 lub 5 tańców standardowych i tyle samo tańców latynoamerykańskich. Poszczególne tańce różnią się pochodzeniem, schematem ruchów, charakterem i muzyką.

Wśród tańców standardowych mamy (według kolejności na turniejach) walc angielski, tango, walc wiedeński, foxtrot (inaczej fokstrot lub slowfox) i quickstep. Są to tańce niezwykle eleganckie – podczas prezentacji mężczyzna ubrany jest we frak i lakierki, kobieta zaś ma na sobie długą, zwiewną suknię i pantofle na obcasie. Tańce latynoamerykańskie rozwinęły się w zasadzie w XX wieku, chociaż mieszanie różnych rytmów muzyki indiańskiej, hiszpańsko-portugalskiej i amerykańskiej nastąpiło już w wieku XIX. Każdy z nich ma inny styl i charakter.

Tańce latynoamerykańskie to rumba, samba, cha-cha, paso doble i jive, z czego najbardziej znanym jest ten drugi (najprawdopodobniej dzięki brazylijskiemu karnawałowi w Rio de Janeiro) Tutaj mężczyzna nie musi już mieć ubranego fraka, jednak kolor jego stroju powinien być dopasowany do koloru stroju partnerki. Również obuwie jest inne – tym razem to panowie ubierają buty na obcasie, zaś panie występują w sandałkach.

Sam taniec towarzyski to nie tylko możliwość sportowej i artystycznej rywalizacji. Według różnych specjalistów taniec doskonale wpływa na kondycję fizyczną. Badania medyczne potwierdzają również wpływ na kondycję psychiczną – poruszanie się w rytm muzyki jest instynktowną i naturalną reakcja organizmu, dzięki czemu możemy zapomnieć chociaż na chwilę o codziennych problemach.

Według wielu tancerzy taniec jest jak narkotyk – raz spróbowany nie pozwoli dać o sobie zapomnieć i trudno będzie oprzeć się pokusie, by sięgnąć po niego raz jeszcze. Czy jednak należy za wszelką cenę starać się tańczyć jak najlepsze pary, które prezentują się w czasie turniejów? Oczywiście, że nie. W końcu pomimo sztywnych i określonych zasad najważniejszą jest chyba ta, by taniec towarzyski niósł radość i możliwość artystycznej samorealizacji.