Intensywna promocja sprawiła, że wiele oczekiwaliśmy od tego dzieła, natomiast zachwytu nie było. Pierwszy minus – modne ostatnio 3D. Szczerze powiedziawszy, okulary były właściwie zbędne, co najwyżej trzy momenty akcji zrobiły na mnie wrażenie. Pozostałe efekty specjalne nie zasłużyły na pochwałę. Poza tym równie dobrze film można było zobaczyć bez okularów. Nauczka dla producentów, że nie zawsze to, co modne okazuje się dobre.

Pomimo to, coś w tym filmie zachwyca. Przepiękna kolorystyka tytułowej krainy czarów zapiera dech w piersiach. Przez moment można nawet pomyśleć, że to rzeczywiście czary. Doskonałym przykładem jest stworzenie intensywnie niebieskiego Absolema, a także doskonała charakteryzacja Szalonego Kapelusznika.

Zaskoczeniem okazała się sama fabuła. Trudno określić, jakiego rodzaju było to zaskoczenie. W każdym razie ta Alicja nie jest kolejną ekranizacją dobrze znanej nam bajki. To ciąg dalszy historii, która ma miejsce, gdy Alicja ponownie wpada do dziury. Nie wiadomo, czy to źle, czy dobrze. Wielu oburza się, ze względu na zmianę fabuły. Mnie osobiście nie zachęcała wizja oglądania kolejny raz tego samego, więc muszę przyznać, że odrobinę się ucieszyłam. Dzięki temu film wydaje się nieco ciekawszy.

Film warto zobaczyć, chociażby ze względu na bardzo dobrą (kolejną zresztą) rolę Johnny'ego Deppa. Jest to najbarwniejsza i najlepiej przemyślana w całym filmie postać (mowa oczywiście o wspominanym już Szalonym Kapeluszniku).

Aktor po raz kolejny udowadnia swój geniusz. Poza tym to kolejna produkcja, gdzie Tim Burton i Johnny Depp łączą siły. Za każdym razem wychodzi im to na dobre.

Film godny polecenia, jednak nie za wszelką cenę. Na pewno nie należy oczekiwać cudu, jaki obiecywała nam reklama. Jest to bardzo wyrazista i barwna produkcja, pomimo to, niebudząca zachwytu.