Zaloguj
Reklama

Masz problem z tworzeniem tekstów? Koniecznie przeczytaj ten artykuł

Autor/autorzy opracowania:


Masz problem z tworzeniem tekstów? Koniecznie przeczytaj ten artykuł
Fot. wyd.GWP
(5)

Instrukcja obsługi tekstów. Metody retoryki - to akademicki podręcznik Gdańskiego Wydawnictwa Psychologicznego pod redakcją J. Wasilewskiego (dr medioznastwa, retoryki) oraz A. Nity (psycholog, psychoterapeuta).

Reklama

Czym byłaby instrukcja obsługi (jakiegoś przedmiotu), jeśli byłaby informacją nieuporządkowaną i przedłożoną niezrozumiałym językiem dla przeciętnego odbiorcy? Chaosem, z którego nikt by nie korzystał.

Mimo, że drugi człon tytułu tej publikacji mógłby wskazywać na lekturę ciężką, ponadto na ani przyjemną, ani łatwą - byłoby to błędnym jej określaniem.

Forma i treść wypowiedzi do niedawna była najważniejszym elementem komunikacji.  Współczesna agora jest niezmiernie wymagająca. Toteż retoryką w świetle teraźniejszości są fora internetowe, blogi, audycje telewizyjne i radiowe, portale, muzyka  protestu itp, więc także obraz.  Autorzy poprzez Instrukcję... chcą odejść od stereotypu, iż retoryka jest  jedynie odbiciem werbalnym.  Toteż sprawą ważniejszą okazuje się kontekst wypowiedzi - czy ktoś zwróci na dane użycie słowa uwagę, czy będzie zapamiętane?

Czytając podręcznik twierdzę, że jest on bardzo wartościowy, gdyż pisany przez praktyków, a nie tylko teoretyków.

Podzielony został na sześć części (infentio, dispositio, elocutio, memoria, actio oraz konfrontacja z tekstem). W pierwszym dziale inventio dowiemy się, jak znaleźć odpowiedni sposób patrzenia na markę. Drugim elementem, wpływającym na kompozycję mowy okazuje się być wybór medium. Autorzy, m.in. Marek Kochan, Piotr Lewiński w dziale dispositio, opisali kompozycję obrazu, słowa i ich wzajemnego oddziaływania. W kolejnym rozdziale omówiona została retoryka od strony wizualnej, głównie poprzez użycie metafor, a także z połączeniem logicznego myślenia. Następnym etapem opisanym w podręczniku to actio, którego nie można nauczyć się z podręczników teorii, a możliwym głównie w szkołach artystycznych oraz w praktyce. Zauważone zostają prawa różniące między wypowiedzią na antenie a tą na stadionie. Mowa werbalna i niewerbalnie nie zawsze wystarcza do przedstawienia tekstu. Ostatnia część składowa podręcznika  traktuje o komunikacie, czyli treści przygotowanej do odbioru przez społeczeństwo (czytelników, odbiorców).

Zgadzam się z autorami, iż książka została stworzona, aby można w jednym miejscu prześledzić proces konstruowania oraz odczytywania wypowiedzi, m.in. w polityce, mediach, reklamie.

Sądzę, iż nie ma potrzeby porównywania tej pozycji do innych wydań dotyczących metod retoryki, gdyż temat przewodni książki został scharakteryzowany w sposób klarowny, nie tylko dla uczniów czy studentów filologii polskiej, reklamy albo pokrewnych kierunków, ale dla każdego zainteresowanego opracowywaniem tekstów. Szerokie spektrum retoryki zostało ujęte w instrukcję, powodując jasne i czytelne przedstawienie teraźniejszego poglądu na opisane przez autorów tematy.

Reklama
(5)
Komentarze