Zaloguj
Reklama

Wideo czat z ekspertem odbędzie się w dniu 28-02-2017 o godzinie 19:00, do rozpoczęcia pozostało:

  • 0DNI
  • 00GODZIN
  • 00MINUT
  • 00SEKUND

Czat z naszym ekspertem już trwa.

Przejdź do czatu z ekspertem

Diagnozowanie chorób tarczycy

Autor/autorzy opracowania:

Adres www źródła:

Kategorie ICD:


Diagnozowanie chorób tarczycy
Fot. ojoimages
(5)

Wiele osób w Polsce nigdy nie poddało się badaniom laboratoryjnym w kierunku chorób tarczycy, a problem występowania chorób tego narządu dotyczy około 22% całego społeczeństwa i występuje wśród różnych grup wiekowych (najbardziej narażony przedział wiekowy to 50-59).

Płeć bardziej podatna na schorzenia tego typu to kobiety, które chorują 8 razy częściej niż mężczyźni. Późna diagnostyka schorzeń tarczycy wskazuje na niski poziom wiedzy społeczeństwa, a wczesne objawy są często lekceważone.

Nieleczone schorzenia tarczycy mogą prowadzić do wielu niebezpiecznych powikłań takich, jak bezpłodność. Pierwsze objawy choroby – zmęczenie, potliwość, mogą nie być kojarzone z pojawiającym się problemem zdrowotnym, dlatego tak ważna jest diagnostyka chorób tarczycy.

W zależności od schorzenia wykonywane są różne badania, najczęściej mierzące poziom hormonów tarczycy. Niedoczynność tarczycy, tak niebezpieczna dla kobiet ciężarnych u których może doprowadzić do uszkodzenia układu nerwowego płodu, daje objawy takie jak: uczucie zmęczenia, zwiększona senność, które są słabo zauważalne.

Do zdiagnozowania i rozpoznania potrzebne jest badanie hormonu TSH (tyreotropowy). Zmiany stężenia tego hormonu są najczulszym wskaźnikiem wahań wydzielania hormonów tarczycy. Prawidłowy wynik w większości wypadków pomaga w wykluczeniu schorzenia. W nadczynności tarczycy, spotykanej bardzo często u kobiet w okresie pomenopauzalnym, charakterystycznymi objawami są nadpobudliwość emocjonalna i nietolerancja ciepła.

 

fot. ojoimages

 

Nadczynność tarczycy ma również predyspozycje rodzinne. W diagnostyce tej choroby wykorzystuje się badania stężeń hormonów THS (tyreotropowy), fT4 (tyroksyna) i fT3 (trijodotyronina).

Badaniem stosowanym przy nadczynności tarczycy oznacza się również ilość przeciwciał przeciwtarczycowych – ich podwyższone stężenia świadczą o zaostrzeniu choroby. U osób z nowotworem tarczycy badaniem służącym rozpoznaniu jest biopsja cienkoigłowa. Istnieją również markery nowotworowe np. kalcytonina.

Zastosowanie ma również USG gruczołu tarczycowego – podczas badania można określić na przykład granice guza. Biopsja odbywa się z wykorzystaniem igły o średnicy do 0,7 mm. Pobrany materiał poddaje się zabarwieniu, a następnie badaniu mikroskopowemu. Biopsję tarczycy wykorzystuje się również przy stanach zapalnych gruczołu.

Zarówno niedobór jak i nadmiar hormonów tarczycy, może zaburzać funkcjonowanie wielu narządów i układów w organizmie człowieka. Umiejętne, szybkie i właściwe interpretowanie wyników badań hormonalnych pomaga w przygotowaniu odpowiedniej terapii i pozwala ocenić stan gruczołu tarczycy.

(5)
Reklama
Komentarze